1947'den beri İzmit

BEN GİDERİM, KOKUM KALIR.

Hikmet Kırlı bir el arabasıyla başladı. Bakır imbik, İzmit limonu,
seksen derece.
Aynı tarif, üç kuşak sonra da elimizde.

Tarih Koridoru serisi

İzmit'in üç kokusu.

Şehri anlatmak için üç koku damıttık: körfezin tuzu, pişmaniyenin tereyağı, Kapanca'nın ahşabı. Hediyelik değil, hatıra.

01 · Körfez100 ml · 70°

Sabah vapurunun rüzgârı: deniz tuzu, incir yaprağı, ıslak taş. Serin açılır, ellerde limonla kapanır.

02 · Çarşı100 ml · 65°

Kavrulmuş un ve tereyağı. Şekerin ipe dönüştüğü an; tatlı ama şuruplu değil, çarşı sıcağında hafif.

03 · Sokak100 ml · 70°

Ahşap konakların gölgesi: eski kereste, yağlı boya, akşamüstü açan zambak. Kapanca Sokak'ta yürümek gibi.

Klasikler

Derece, kolonyanın karakteridir: yükseldikçe uçucu ve keskin, düştükçe yumuşak ve kalıcı. Bir koku seçin, kadran onu göstersin.

Hikâyemiz

1947
Hikmet Kırlı, İzmit çarşısında el arabasında kolonya satmaya başlar. İlk koku limon; ilk müşteri berberler.
1960'lar
Çarşıda ilk dükkân açılır. Lavanta, zambak ve tütün tarifleri deftere yazılır — hâlâ o defterden çalışıyoruz.
1990'lar
İkinci kuşak devralır. Cam şişe, mantar tıpa ve elle yazılan etiket standartlaşır.
Bugün
Üçüncü kuşak, İzmit'i anlatan Tarih Koridoru serisini damıtır. Tarif değişmedi, anlatan değişti.

Dükkân

Kolonya ekranda anlatılmaz. İzmit'e gelirseniz tezgâhta altı şişe açık durur; hangisi sizde kalıyorsa o sizindir.